در مشهد - و فقط در مشهد - معمول بود که در ایام "برات" یعنی سیزدهم، چهاردهم و پانزدهم ماه رجب مردم رسم قرآن خواندن برای اموات خود داشتند.
یک حسابی بود که در این سه شبانه روز هرکس برای مرده خودش یک دوره قرآن بخواند. این افراد که خودشان اغلب اهل قرآن نبودند، یک عده قاریهای معینی را سر خاکها میفرستادند که در این سه شبانه روز یک قرآن یا دو قرآن یا سه قرآن بخوانند. موقع برات که میشد، قانون اقتصادی عرضه و تقاضا حاکم بود. عرضه، کم و تقاضا بسیار زیاد بود و قیمتها خیلی بالا میرفت.
بعضی از قاریها یک تعبیه ای و یک فکری کرده بودند و آن این بود که در تمام ایام سال چند دوره قرآن میخواندند و در یک خیک فوت می کردند تا خیک باد می شد. بعد موقع برات که میشد این خیک را میبرد سر قبر، سرش را باز میکرد، یک فِسّی میکرد، می گفت این یک دوره شد!
فلسفۀ تاریخ / ج 3 ص 290
شهید مرتضى مطهرى
⬅️ خاطرات
برچسب:
نویسنده: حمید حبیبی
تاريخ: يکشنبه
22 اسفند
1395 ساعت: 7:18